Kochani przyjaciele misji karmelitanskich! Dziekujemy Wam bardzo goraco za modlitewne i finansowe wspieranie naszych misji, ktore 3 lata temu przekroczyly poniekad granice Burundi i Rwandy i dotarly do geograficznego serca kontynentu afrykanskiego czyli do Repbuliki Srodkowej Afryki. (Be Afrika w tutejszym jezyku Sango oznacza doslownie Serce Afryki).Aby lepiej zrozmiec te nowa sytuacje przypomne, w telegraficznym skrocie, glowne wydarzenia zwiazane z geograiczno-politycznym kontekstem formacji zakonnej i kaplanskiej na przestrzeni blisko 40 lat naszej obecnosci w Krainie Wielkich Jezior.
Posluga misyjna polskich karmelitow rozpoczela sie w 1971 r., w malutenskim kraju Afryki Centralnej, w Burundi, ktorego fizjonomia spoleczno-polityczna nie jest obca czytelnikom Amahoro. Odpowiadajac na wezwanie Chrystusa: Idzcie na caly swiat i nauczajcie wszystkie narody..., Polscy Karmelici wpisuja sie tym samym w burzliwy nurt historii tego kraju, kosciola i narodu, ktory do dzis porusza serca i niepokoi sumienia tych, ktorym nie jest obojetny los czlowieka. Problemy polityczne w 1984 zmusily misjonarzy do masowego exodusu, w wyniku ktorego grupa polskich karmelitow dotarla do sasiedniej Rwandy, aby zaszczepic tam charyzmat karmelu. Niestety, rowniez i w tym kraju nie cieszyli sie oni dlugotrwalym pokojem. Bratobojcza wojna domowa w Ruandzie w 1994 r., zabrala przerazajacy plon ponad million istot ludzkich i dotknela bardzo bolesnie relacje miedzyplemienne Rwandyjczykow. Nie pozostala ona rowniez obojetna na implantaio ordinids (zaszczepienie zakonu) w tym kraju i na formacje braci, przygotowujacych sie do zycia zakonnego i do kaplanstwa.
Z powodu wojny, Br. Antoine Marie Zacharie IGIRUKWAYO, swiezo wyswiecony diakon, zmuszony byl opuscic Delegature Burundi-Rwanda, aby odbyc staz diakonski i przygotowac sie do swiecen w Polsce, gdzie tez przyjal swiecenia kaplanskie w 1995 r. Natomiast dwaj bracia profesi: Jean François NKUNZIMANA (rwandyjczyk) i Libère Marie SARUYE (burundyjczyk) zostali wyslani na foramcje do Francji, ktora ukonczyli z powodzeniem i zostali wyswieceni na kaplanow kolejno w 1999 i w 2000 r. W tym samym 2000 r., po dlugiej formacji, swiecenia kaplanskie przyjal O. Cyrille Barutwanayo (burundyjczyk).
Po burzliwych wydarzeniach wojny domowej w Rwandzie, Karmelici wznawiaja dzialalnosc formacyjna otwierajac dom nowicjacki w Butare. Z naboru post-wojennego cieszymy sie dzisiaj powolaniem zakonnym O. Jean Bosco (burundyjczyka), ktory zostal wyswiecony na kaplana w tym roku, 23 sierpnia w Gitega, Burundi. Jest on piatym kaplanem-autoktonem naszej delegatury.
W 1998 r. zakupiony zostal dom w Bujumbura (Burundi) przewidziany jako dom formacji filozoficznej. Niestety, eskalacja bandytyzmu i niepewnosci politycznej w tym kraju a zwlaszcza w samej stolicy Bujumbura i jej okolicy zmusila przelozonych do zamkniecia domu i wynajem innego w Kabgayi, w sasiedniej Rwandzie, gdzie bracia pozostana dwa lata, aby studiowac filozofie w pobliskim Wyzszym Seminarium Diecezjalnym. W tym samym czasie studia teologii maja miejsce w murach Wyszego Seminarium Duchownego diecezji Butare w Nyakibanda, oddalonym o 12 km od Butare. Bracia-studenci teologii przebywaja tam od poniedzialku do piatku, weekendy natomiast spedzaja w naszym klasztorze w Butare.
Dla czytelnika, ktory nie jest wtajemniczony w styl zycia i formacji zakonno-kaplanskiej w karmelu powyzszy opis nie budzi wiekszych emocji, ale z punktu widzenia formacyjnego sytuacja ta kwalifikuje sie na wyjatkowo i jako taka rodzila ona pewne napiecia zarowno ze strony formowanych jak i formatorow. Jako antidotum na swoistego rodzaju impas formacji zakonnej w naszej Delegaturze pojawila sie propozycja i bardzo szybko decyzja o wspolpracy w dziele formacji z Prowincja Genuenska Karmelitow Bosych (Wlochy), obecna w Republice Srodkowej Afryki od 1971 r. Jej glownym inspiratrorem byl wspomniany juz O. Zachriasz IGIRUKWAYO, (obecny definitor generalny odpowiedzialny za Karmel w Afryce i na Madagaskarze).
We wrzesniu 2005 r., grupa 4 braci studentow, pod opieka O. Fryderyka Jaworskiego, opuszcza Kraine Wielkich Jezior, aby skierowac sie do malenkiego miasteczka Bouar, polozonego 450 km na polnoc od stolicy Be Afrika - Bangui. (Ta migracja w kierunku serca pozostaje dla nas czyms niezwykle symbolicznym).
Na dzien dzisiejszy nasza diaspora w Bouar liczy pieciu braci (4 rwandyjczykow i 1 burundyjczyk), ktorzy odbywaja studia teologiczne: Brat Gallican Ndwimana jest juz na czwartym roku, Brat Jean Claude Ndatimana na drugim i trzej pozostali na pierwszym roku teologii: Jean Marie Vieanney Sakubu, Jean Marie Vianney Uwamungu i Céléstin Muhire. Bracia dojezdzaja codziennie na pobliski Instytut filozoficzno-teologiczy sw. Wawrzynca (Institut Saint Laurent), ktory miesci sie w budynkach OO. Kapucynow, odpowiedzialnych za jego organizacje i funkcjonowanie. Otwarcie instytutu bylo owocem glebokiej refleksji doknanej przez pracujacych w diecezji Bouar Ojcow Kapucynow i Ojcow Karmelitow Bosych, ktorzy odpowadajac na potrzebe czasu, podjeli odwazna decyzje kontynuacji dziela formacji kapolanskiej i zakonnej zainicjowana 10 lat wczesniej otwarciem budynku Nizszego Seminarium w Yolé, oddalonym o 7 km od Bouar.
Na temat blaskow i cieniow naszej pracy formacyjnej w Bouar moza by pisac dlugo. Moze innym razem bedzie ku temu okazja. Tymczasem koncze to krotkie i powierzchowne itinerarium formacyjne naszej Delegatury, jeszcze raz bardzo goraco Was wszystkich pozdrawiam, zapewniam o naszej wdziecznosci za wszelkie przejawy Waszej zyczliwosci wobec Afryki. Pamietamy o Was w modlitwie i ufamy, ze rowniez i Wy, powierzajac Bogu nasze misje w Burundi i Ruandzie, nie zapominacie i naszej diasporze w sercu Afryki. Tak wiec Serce Afryki (Be Afrika) liczy na Was. Dziekuje z gory ze wszelkie dobro i do nastepnego razu.
O. Fryderyk, Wieslaw Jaworski, ocd
Bouar – RCA
Kontakt:
Email: fryderyk@karmel.pl
Site/blog:
Posluga misyjna polskich karmelitow rozpoczela sie w 1971 r., w malutenskim kraju Afryki Centralnej, w Burundi, ktorego fizjonomia spoleczno-polityczna nie jest obca czytelnikom Amahoro. Odpowiadajac na wezwanie Chrystusa: Idzcie na caly swiat i nauczajcie wszystkie narody..., Polscy Karmelici wpisuja sie tym samym w burzliwy nurt historii tego kraju, kosciola i narodu, ktory do dzis porusza serca i niepokoi sumienia tych, ktorym nie jest obojetny los czlowieka. Problemy polityczne w 1984 zmusily misjonarzy do masowego exodusu, w wyniku ktorego grupa polskich karmelitow dotarla do sasiedniej Rwandy, aby zaszczepic tam charyzmat karmelu. Niestety, rowniez i w tym kraju nie cieszyli sie oni dlugotrwalym pokojem. Bratobojcza wojna domowa w Ruandzie w 1994 r., zabrala przerazajacy plon ponad million istot ludzkich i dotknela bardzo bolesnie relacje miedzyplemienne Rwandyjczykow. Nie pozostala ona rowniez obojetna na implantaio ordinids (zaszczepienie zakonu) w tym kraju i na formacje braci, przygotowujacych sie do zycia zakonnego i do kaplanstwa.
Z powodu wojny, Br. Antoine Marie Zacharie IGIRUKWAYO, swiezo wyswiecony diakon, zmuszony byl opuscic Delegature Burundi-Rwanda, aby odbyc staz diakonski i przygotowac sie do swiecen w Polsce, gdzie tez przyjal swiecenia kaplanskie w 1995 r. Natomiast dwaj bracia profesi: Jean François NKUNZIMANA (rwandyjczyk) i Libère Marie SARUYE (burundyjczyk) zostali wyslani na foramcje do Francji, ktora ukonczyli z powodzeniem i zostali wyswieceni na kaplanow kolejno w 1999 i w 2000 r. W tym samym 2000 r., po dlugiej formacji, swiecenia kaplanskie przyjal O. Cyrille Barutwanayo (burundyjczyk).
Po burzliwych wydarzeniach wojny domowej w Rwandzie, Karmelici wznawiaja dzialalnosc formacyjna otwierajac dom nowicjacki w Butare. Z naboru post-wojennego cieszymy sie dzisiaj powolaniem zakonnym O. Jean Bosco (burundyjczyka), ktory zostal wyswiecony na kaplana w tym roku, 23 sierpnia w Gitega, Burundi. Jest on piatym kaplanem-autoktonem naszej delegatury.
W 1998 r. zakupiony zostal dom w Bujumbura (Burundi) przewidziany jako dom formacji filozoficznej. Niestety, eskalacja bandytyzmu i niepewnosci politycznej w tym kraju a zwlaszcza w samej stolicy Bujumbura i jej okolicy zmusila przelozonych do zamkniecia domu i wynajem innego w Kabgayi, w sasiedniej Rwandzie, gdzie bracia pozostana dwa lata, aby studiowac filozofie w pobliskim Wyzszym Seminarium Diecezjalnym. W tym samym czasie studia teologii maja miejsce w murach Wyszego Seminarium Duchownego diecezji Butare w Nyakibanda, oddalonym o 12 km od Butare. Bracia-studenci teologii przebywaja tam od poniedzialku do piatku, weekendy natomiast spedzaja w naszym klasztorze w Butare.
Dla czytelnika, ktory nie jest wtajemniczony w styl zycia i formacji zakonno-kaplanskiej w karmelu powyzszy opis nie budzi wiekszych emocji, ale z punktu widzenia formacyjnego sytuacja ta kwalifikuje sie na wyjatkowo i jako taka rodzila ona pewne napiecia zarowno ze strony formowanych jak i formatorow. Jako antidotum na swoistego rodzaju impas formacji zakonnej w naszej Delegaturze pojawila sie propozycja i bardzo szybko decyzja o wspolpracy w dziele formacji z Prowincja Genuenska Karmelitow Bosych (Wlochy), obecna w Republice Srodkowej Afryki od 1971 r. Jej glownym inspiratrorem byl wspomniany juz O. Zachriasz IGIRUKWAYO, (obecny definitor generalny odpowiedzialny za Karmel w Afryce i na Madagaskarze).
We wrzesniu 2005 r., grupa 4 braci studentow, pod opieka O. Fryderyka Jaworskiego, opuszcza Kraine Wielkich Jezior, aby skierowac sie do malenkiego miasteczka Bouar, polozonego 450 km na polnoc od stolicy Be Afrika - Bangui. (Ta migracja w kierunku serca pozostaje dla nas czyms niezwykle symbolicznym).
Na dzien dzisiejszy nasza diaspora w Bouar liczy pieciu braci (4 rwandyjczykow i 1 burundyjczyk), ktorzy odbywaja studia teologiczne: Brat Gallican Ndwimana jest juz na czwartym roku, Brat Jean Claude Ndatimana na drugim i trzej pozostali na pierwszym roku teologii: Jean Marie Vieanney Sakubu, Jean Marie Vianney Uwamungu i Céléstin Muhire. Bracia dojezdzaja codziennie na pobliski Instytut filozoficzno-teologiczy sw. Wawrzynca (Institut Saint Laurent), ktory miesci sie w budynkach OO. Kapucynow, odpowiedzialnych za jego organizacje i funkcjonowanie. Otwarcie instytutu bylo owocem glebokiej refleksji doknanej przez pracujacych w diecezji Bouar Ojcow Kapucynow i Ojcow Karmelitow Bosych, ktorzy odpowadajac na potrzebe czasu, podjeli odwazna decyzje kontynuacji dziela formacji kapolanskiej i zakonnej zainicjowana 10 lat wczesniej otwarciem budynku Nizszego Seminarium w Yolé, oddalonym o 7 km od Bouar.
Na temat blaskow i cieniow naszej pracy formacyjnej w Bouar moza by pisac dlugo. Moze innym razem bedzie ku temu okazja. Tymczasem koncze to krotkie i powierzchowne itinerarium formacyjne naszej Delegatury, jeszcze raz bardzo goraco Was wszystkich pozdrawiam, zapewniam o naszej wdziecznosci za wszelkie przejawy Waszej zyczliwosci wobec Afryki. Pamietamy o Was w modlitwie i ufamy, ze rowniez i Wy, powierzajac Bogu nasze misje w Burundi i Ruandzie, nie zapominacie i naszej diasporze w sercu Afryki. Tak wiec Serce Afryki (Be Afrika) liczy na Was. Dziekuje z gory ze wszelkie dobro i do nastepnego razu.
O. Fryderyk, Wieslaw Jaworski, ocd
Bouar – RCA
Kontakt:
Email: fryderyk@karmel.pl
Site/blog:
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire